Eğitimci-yazar Ahmet Maraşlı, “Çocuklarınızı kendi zamanınıza göre değil, onların yaşayacakları zamana göre yetiştirin.” sözünün çocuk yetiştirmede ufkunu açtığını söylüyor. Maraşlı, çocuklarını gelişen ve değişen dünya şartlarına ayak uyduracak hatta çağın önüne geçecek şekilde yetiştirebilmek için düşünmeye, her şeye bu gözle bakarak uygun malzemeler aramaya, araştırmaya başlar ve programlar üretir. Bu yöntemlerini bizzat çocuklarına tatbik eder. Bunların içinden yanlış uygulamaları da zikreden Maraşlı, “Çocuk yetiştirmedeki doğrularımı yazsam kitap olur; maalesef, yanlışlarımı da yazsam bir kitap olur.” sözünü sıkça tekrarladığını söylüyor. Çocuklarından üçü Boğaziçi Üniversitesi’ni kazanırken, lise son sınıfa giden çocuğu da bu yolda ilerliyor şimdi.

Ahmet Maraşlı, çocuklarına bizzat tatbik edip kayda değer başarılara ulaşan tekniklerini evde ve okulda verilecek eğitimle ilgili uygulamalarını Timaş Yayınları’ndan çıkan “Evde Okul, Okulda Kalite” adlı kitabında yer veriyor. Maraşlı, düşünen, üreten, problemlere takılmadan yol alabilen nesillere ulaşmak üzere atılacak adımda rehber niteliğindeki bu kitabı yazma nedenini şöyle açıklıyor: Bir gün Cağaloğlu’nda bir kitapçıya girmiş ve çocuklarım üzerinde evde uygulamaya çalıştığım şeyleri birkaç cümleyle özetleyerek, ‘Çocuk yetiştirme üzerine şu şu özelliklere sahip bir kitap var mı?’ diye sormuştum. Kitapçı bana, ‘Beyefendi, siz bu anlattıklarınızı kitap halinde yazsanız da bassak!’ deyince, böyle bir cevap beklemediğim için şaşırmıştım. Bu kitabı yazmamdaki ilk teşvik bu oldu.”

OKUMAYI SEVDİRİN

30 yıllık evli Ahmet ve Zehra Maraşlı çifti, Ahmet, Muhammed, Ayşe ve Emine adlı 4 çocuğa sahip ve onları küçüklükten itibaren çeşitli yöntemlerle yetiştirmeye çalışıyorlar. Çocuklarının üçü Boğaziçi Üniversitesi’ni kazanır. Öyle ki sadece bir değil iki bölümü aynı anda bitirirler. Ahmet sosyoloji ve tarih, Muhammed de sosyoloji ve uluslararası ilişkiler alanlarını dereceyle bitirir. Ahmet, şu anda doktorasını yapıyor. Muhammed de bir üniversitede araştırma görevlisi. Aynı üniversitesinin tarih bölümü hazırlık sınıfında okuyan Ayşe, aynı zamanda hafız. Lise son sınıfa giden Emine ise deneme sınavlarında aldığı yüksek puanlarla dikkat çekiyor.

Ahmet Maraşlı, bu başarının sırrını onlara okumayı sevdirmek, düşündürmek, ideal kazandırmak ve hemen hemen her konuda söz hakkı vermek olarak görüyor. Maraşlı, çocuklarına daha okumayı öğrenmeden önce onlara hikâye, masal ve hatıralar anlattıklarını söylüyor. ‘Çocukları konuşmaya teşvik ettik.’ diyen Maraşlı, bu şekilde onların dünyasına girme, bazı şeyleri anlatma ve yönlendirmenin daha kolay olduğunu belirtiyor. Birlikte bazen kendisinin çocukları için kitap almaya gittiğini dile getiren Maraşlı, “Seveceklerini sandığım kitap, dergi, kartpostal, daha başka şeyler alıp getirir ve ‘Bunu senin için aldım.’ der, çocuklara tek tek takdim ederim. Paketler, poşetler açıldıkça onların sevinç çığlıklarını, heyecanlarını görmeye bayılırım.” diyor.

ÇOCUKLARI KONUŞTURUN

Maraşlı çiftinin çocuklarının yetişmesinde takip etmeye çalıştığı bir diğer yol da, planlanmış imajının verilmeyeceği bir zamanlama içinde, yönlendirmek istediği konu hakkında kitap, gazete, dergi ve takvim yaprağından yazı bulup onlara okumak ve okutmak. Sonra da gerekiyorsa o konuda görüşler beyan ettirmek, tatlı bir şekilde müzakere yapmak, o atmosferden faydalanarak, özellikle çocuğu konuşturmak. Bu şekilde çocuklarının okuma ve telaffuzlarının da düzeldiğini aktaran Maraşlı, ayrıca ufuklarının da açıldığını dile getiriyor. Maraşlı, ‘ebeveyn, normal zekâ seviyesine sahip bir çocuğu üstün hale getirmek için çocuğun yapması gerekenleri çeşitli yöntemlerle ona sevdirmeli’ ifadesini kullanıyor.

Maraşlı ailesi ayrıca, birkaç günde veya haftada bir toplanıp, çocuklarla birlikte seçtikleri bir konuda değişik kaynaklardan araştırma yapıp kendi düşüncelerini de ilave ederek bütün aile önünde sunum yapıyormuş. Ailenin en küçük ferdine kadar herkes konuşmacıya sorular sorar, karşılıklı soru-cevaplarla güzel bir atmosfer oluşurmuş. Bu yöntem, aile sıcaklığını yaşattığı, çocukları araştırmaya teşvik ettiği gibi özgüvenlerinin oluşmasına da yardımcı olmuş.

Çocukların

hafızasını

kuvvetlendirin

Hikâyeler, hayattan alınan uygulamalar, resim ve karikatürler, düşündürücü vecizler ve şiirlerle zenginleştirilmiş “Evde Okul Okulda Kalite” evlerde çocuk yetiştirmeye boyut kazandırırken, okullarda da kaliteyi artırmayı hedefliyor. Örneğin dikkati artırmak için çocuğu bir nesneye, belirli bir zaman dilimi içinde baktırın sonra eşyanın üzerini örtün ve onu ayrıntılarıyla anlattırın, yazdırın yahut çizdirin. Bir metnin içindeki bir harf, kelime, hece, aynı harfle başlayan veya biten kelimeler ve bir aradaki belirli harfleri (rs, yl, rr…. gibi) bulmak da hafızayı kuvvetlendiriyor.

Twist 2012 İlkbahar-Yaz koleksiyonu; silver star, rich gold, bohemian girl, blue diamond, funny bird, wintage perfume, marine ve gold fly olmak üzere 8 ayrı temadan oluşuyor. Rahatlığın renkli ve eğlenceli bir forma büründüğü koleksiyon hem gündüz hem de gece kullanabileceğiniz parçaları bir arada sunuyor. Marine çizgiler, uçuşan elbiseler, mevsimin ruhuna uygun fresh ve özgür parçalar, renkli bol paça ve altın düğmeli pantalonlar, sırt dekolteli tulum ve elbiseler, rengarenk desenler yeni sezonla birlikte ön plana çıkıyor. Silver star temasında pretty ürünler dikkat çekiyor. Papyon detaylı t-shirt ve elbise Twist kızına sevimli bir hava verirken, jean gömlek ve pudra rengi deri ceket daha casual bir görünüm sağlıyor. Canlı kırmızılar, pembelerin yanısıra natürel, ekru, gri melanj ve lacivertin farklı tonları göze çarpıyor.

Payet ve taş kullanımı Rich Gold temasında işleniyor. Metalik taşlar denim ceketlerin yakalarını süslerken, siyah-beyaz çizgili elbiseler koleksiyonun vazgeçilmez parçaları arasında yerini alıyor. Etnik desenli elbise ve eteklerin öne çıktığı Bohemian Girl temasında; bol paça pantolon, mercan ve ekru renkte püsküllü bluzlar, lacivert, kırık beyaz ve pudra tonlarının kullanımı bohem bir hava veriyor. Blue Diamond&Cinderela teması genç ve funky ürünleri barındırırken; Funny Bird temasında pretty bir duruş karşımıza çıkıyor. Vintage ruhu ise 2012 İlkbahar-yazında leopar desenler, siyah-beyaz çizgili elbiseler, maksi şifon etekler ve büyük şeffaf aksesuarlar ile yaşatılıyor. Yazın sıcağında fresh ve rahatlık hissi veren Marine teması, midi boy elbiseler, diz altı dar etekler, canlı desenler ile beyaz, lacivert, sarı, tarçın, pembe ve mavi rengin kullanımı ile koleksiyonda yerini alıyor.

En mutlu olduğunuz yer neresi? Set mi, stüdyo mu, sokaklar mı?

“Beni kastırmadıkları, patronların, yayın yönetmenlerinin üstüme basmadıkları her yerde mutluyum! Prova yapmaktan hoşlanmam ve prova yaptığımız işler de tatsız geçer. Doğaçlama olsun her şey…”

Başbakan Erdoğan’ın konuşma yapacağı gecede sahneye çıktınız. Öyle yerlerde prova, ‘konuşulacaklar, konuşulmayacaklar’ sınırlamaları oluyor mu?

“Artık tecrübeliyiz, kimse ‘Şunu yap, şunu yapma’ demiyor. Ben Sayın Başbakan ile evinde olduğum kadar rahatım.”

“KEBAPÇIYA KAÇTIK”

Başbakan’la yemek kaçamaklarınız varmış…

“Evet, mazide yemeklerimiz oldu. Başbakan vatandaşa yakın biri. Bir törenden gizlice kebapçıya kaçmıştık Aksaray’ın arka sokaklarında. Uyanık basın yakaladı tabii.”

Hopdedik Ayhan, “Elimde olsa Çöpdemir’i radyolara geri çağırırdım. Onun sohbetini özlüyoruz” dedi bir söyleşide. Siz de özlüyor musunuz radyoyu?

“Güzeldi o günler, özlediğim zamanlar da oluyor. Hayli uzunca yaptık bu işi; 15-16 yıl kadar. Biraz da deli bir radyocuyduk, ilkleri yaptık. ‘Yayında karnım aç’ dediğimde üç-beş kişi tencereyi kapıp yemek getirirdi, öyle günlerdi.”

“EKMEK TEKNESİ İYİ İŞTİ”

Kırılma noktanız ‘Ekmek Teknesi’ miydi?

“Tabii. İyi ki öyle bir işte çalışmışız, ileride çocuklara anlatacak güzel bir anımız oldu. Ama artık yok böyle diziler. İş hayatı konusunda biraz mal bir tavrım vardır! İyi olduğum işlerin, iyi yapabileceğim işlerin farkında değildim eskiden. Radyoculuk teklif ettiler, uçuk paralar istedim ‘nasıl olsa olmaz’ diye. Hiç değilse havamı atayım dedim ama kabul ettiler! Keza Oyunculuk… ‘Ekmek Teknesi’nde oyna, sen olursun’ dediler, ‘Hadi ya, olur mu’ dedim. Farkında değildim kendimin. 40′ımdan sonra kendimin farkına vardım.”

Türkiye’de belli sayıda komedyen var; siz de en az onlar kadar laf cambazı ve esprilisiniz. “Neden adım onların arasında sayılmıyor?” diye düşündünüz mü hiç?

“45 yaşındayım ve kafamda hiç soru işareti yok. Babaanneciğim “İnsan nasibini alır” derdi. Birtakım işler yapıyorum; iyi yaşayayım istiyorum. Bahsettiğiniz isimler arasında olup olmamak da beni heyecanlandırmıyor. İşim olsun, yiyeyim içeyim, sakin bir hayatım olsun… Hayatın tadını çıkarmak istiyorum sadece.”

“RENK GEÇİŞİNE DİKKAT!”

‘Takımdan Ayrı Düz Koşu’ adlı bir spor programınız var. Futbol yorumcusu olmak gibi bir hayaliniz var mıydı?

“Meraklıyım spora… Hem spor olarak, hem de futbolun entelektüel tarafına merakım var. Bilgiye dayalı, okunan bir şey futbol benim için; takip ederim. Yeşil saha etrafındaki mücadele de ilgimi çeker. Aynı zamanda da bir taraftarız. E ona bir de mizahi tadımızı katınca, zevkli oluyor diye düşünüyorum.”

Programınız sırasında çoraplarınızı gösterdiniz. Bu nasıl bir spor programı Allah aşkına?

“(Çoraplarını gösteriyor) Şimdi de öyle, ayakkabılarımdaki bağcıklardan çoraplara geçişe dikkat ettiniz mi? Ayıptır söylemesi o renk geçişi donuma kadar devam ediyor. ‘Bugün Ne Giysem’e katılabilirim yani. Ama o jüriden geçemem, çok zor! Eskiden böyle değildim, sonradan bana bir şey oldu; seviyorum renkli çorabı ve çamaşırı…”

“MAKET ARABAYA BAYILDI”

“Araba koleksiyonu yapan Kadir Çöpdemir’e, canlı yayın sırasında, bir süre önce hırsızlar tarafından çalınan cipinin benzeri bir maket verildi. Bu hediyeye çok sevinen Çöpdemir, “Bundan yoktu bende, çok teşekkürler. Beni ayda bir programa çağırın ya… Bu saatte evde uyusam, maket mi vereceklerdi bana şekerim?” diyerek sunucuları güldürdü.”

“KOMÜNİSTTİM MECBUREN DÖNDÜM”

“Eski komünistim ama döndük mecburen! Liberal burjuva demokratı gibi hissettiğim zamanlarda da, Cem Boyner YDH partisiyle çıktı ortaya. Davet geldi, katıldım. Cem Boyner de severdi bizi sağolsun. Ama binde beş oy aldık, sonu hüsran. Ah şimdi çıkacaktı ki o parti… Kardeşiniz belki de başbakan yardımcısı olarak burada oturuyor olacaktı! Ama başbakan yardımcısı da olsam, renkli çoraplarımdan ve donumdan vazgeçmem, söyleyeyim!”

‘ENKILMEN’ M. ALİ ALABORA!

‘”Pazar Eki’nin pazar günkü ilk konukları Memet Ali Alabora, Serhat Kılıç ve Mahir İpek’ten oluşan ‘Heberler’ kadrosuydu. Kılıç ve İpek; programın açılışını’ Heberler’in anchormeni olarak yapan Memet Ali Alabora’ya ‘Enkılmen’ diyerek takıldı.”

“OBJEKTİF OLAMAM”

Bu programdan önce bir kanaldan anchormenlik teklifi aldığını belirten Alabora, “O başka iş, objektif olman gereken bir iş. Objektif olmak istemiyorum, olmak zorunda da değilim. ‘Heberler’ benim için çok değerli; birçok işe tercih ederim” dedi. Şirin Sever’in “Sizi anchormen olarak Mehmet Ali Birand ile kıyaslıyorlarmış ama Birand’ı daha komik buluyorlarmış” diye sorması üzerine de şu cevabı verdi: “Onunla kıyaslanmak imkansız. Tüm anchormenler’den bir şeyler aldım ama bazı şeylerin taklidi yapılamaz bence. Mesela Reha Muhtar’ı taklit edebilir misiniz? Fakat Birand ile kıyaslanmak çok hoş değil mi yaaa!”

Sabah : http: //www.sabah.com.tr

Doğanlar Mahallesi 1506 Sokak’ın köşesindeki kahvehanenin yanına kimlikleri belirsiz kişi ya da kişilerce, bomba konuldu. Saat 01.00 sıralarında patlayan bomba, kahvehanenin camının kırılmasına neden oldu. O saatte kahvehanenin kapalı olması ve sokakta kimsenin bulunmaması nedeniyle patlamada ölen ya da yaralanan olmadı. Polis ekipleri olay yerinde incelemelerde bulundu. İlk belirlemelere göre bombanın, el yapımı ve boru tipi olduğu belirlendi. Polis, bombayı bırakanları yakalamak için çalışmalara başladı.

Çamtepe köyü sakinleri, uzun süredir talep ettikleri sağlık ocağına hala kavuşamadıklarını anlattı. En ufak rahatsızlıklarda bile 18 kilometrelik mesafede bulunan Bergama Devlet Hastanesi’ne gitmek zorunda kaldıklarını ifade eden köylülerden Hüseyin Kıran; “Köyümüz Bergama’ya bağlı. Köyde

105 hane ve 500 civarında nüfus var. Biz, köyümüze bir sağlık ocağının yapılması hiç olmazsa üç köyün ortasına bir sağlık ocağı yapılması için defalarca ilgili yerlere başvurduk. Ancak, bir sonuç alamadık. Köylülerimiz

çok mağdur. Burada eli kesilen 18 kilometre uzaklıkta olan Bergama İlçesine gidiyor. Halkımız zaten fakir. Nasıl gidecekler? Ben yetkililere sesleniyorum. Lütfen bu halkın taleplerini dinlesinler” dedi.

Türkiye’de okulların geneline yayılması amaçlanan yeni bir uygulamaya göre, öğrencilerin kravat takma zorunluluğu olmayacak. Çalışma, öğretmenlerin görüşü doğrultusunda şekillendirildi. Öğretmenler, kravatın artık bir formaliteye döndüğü, kravatların gevşek bırakılarak daha saygısız bir görüntü oluştuğunu belirttiler.

Star’da yer alan haberde, ayrıca kravatlarla yapılan el şakalarının şiddete dönüştüğü gibi konularda sıkıntılar dile getirildi. Hem öğretmenlerden hem öğrencilerden aynı talep gelince Milli Eğitim Bakanlığı harekete geçti.

Milli Eğitim Bakanlığı önümüzdeki eğitim döneminden itibaren okullarda öğrencilerin mecburi olarak kravat takılmasını öngören şartı kaldırmak için çalışma başlattı. Bakanlık yetkililerinden edinilen bilgiye göre, yasağın güvenlik, görüntü ve sağlık gerekçeleriyle uygulanması gerektiği belirtildi.

Vatandaşlar ile köy meydanında bir araya gelen vekiller, Eynez Köyü Muhtarı Hüseyin Ölek’ten konu hakkında detaylı bilgi aldılar. Köyün girişine kurulacak maden nedeniyle köyün heyelan tehlikesi altında olacağını savunan Muhtar Ölek,” Köylüler olarak biz bu maden bacasının buraya kurulmasını istemiyoruz. Bu baca köye 150 metre mesafede yapılacak. Bu baca eğer buraya açılacak olursa biz bu köyden taşınacağız. Ayrıca ilçeye gidip gelebileceğimiz düzgün bir yol istiyoruz. Çocuklarımız haftalardır yollar

düzgün olmadığı için okullarına gidip gelemiyorlar. Biz bu yolları köylünün feragat ettiği tarlalarla yaptırdık. Köy etrafında bulunan arazilerimizi maden yapılacak diye istimlak ettiler. 1996 yılından beri sadece 26 tane arazimiz istimlak edildi, geri kalanını ise resmen işgal ettiler. Biz köy olarak bu madenlerin kokusunu, zehrini soluyoruz. Zonguldak’taki köylerde maden nedeniyle zarar gören köylüler madene, sınavsız devlet işine alınıyor. Bunun bizim köyümüzde de uygulanmasını istiyoruz. Ben Manisa

milletvekillerimize köyümüze gelip de sorunlarımızla ilgilendikleri için köy sakinleri adına canı gönülden teşekkür ediyorum” dedi.

Vekiler adına konuşan Manisa Milletvekili Hasan Ören ise, “Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü ile görüşeceğiz. Köylünün isteklerini aktaracağız. Bir uzlaşma yolu bulmaya çalışacağız. Muhtarımızı telefonla arayıp ya ihtiyar heyetini Ankara’ya davet edeceğiz, ya da TKİ Genel Müdürü’nü köye davet edeceğiz” diye konuştu.

Köyün kadınlarının yoğun ilgisiyle karşılaşan Manisa Milletvekili Sakine Öz de, “Ben köye gelirken çok büyük problemler yaşadım. Bir kaç defa yanlış yola girdik. Buraya gelirken madenin içersinden geçmek zorundasınız. Gelip bizzat gözlerimizle gördük. Çocuklarınız okula gidip geliyor. Buna hemen acilen bir çözüm bulmak için elimizden gelen gayreti göstereceğiz” ifadelerini kullandı.(İhlas Haber Ajansı)

Kaza, akşam saat 18.30 sıralarında, Turan Mahallesi 1648 Sokak yakınında meydana geldi. Yolun karşısına geçmek için hemzemin geçidi kullanan 74 yaşındaki Şeref Korucu’ya, F.A. idaresindeki Balıkesir-İzmir arası çalışan 71602 sefer sayılı yolcu treni çarptı. Cankurtaranla Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırılan Korucu, bütün müdahalelere rağmen hayatını kaybetti. Kazayla ilgili soruşturma başlatıldı.(Cihan Haber Ajansı)

İzmir- Çanakkale Karayolu, Koyundere Mahallesi yakınlarındaki kozmetik ve ilaç sanayine hammadde üretimi yapan Baykim Kimya Ürünleri Sanayi A.Ş.’nin sahibi Ahmet İsfendiyar Balgüç, dün sabah saatlerinde işyerine geldi. Evli ve 2 çocuk babası Balgüç, ardından fabrikadaki ofisine çekildi. Son günlerde çok durgun olduğu belirtilen Balgüç, personelin büyük bölümünün öğle tatiline gitmesini ardından, başına dayadığı ruhsatlı tabancasını başına dayayıp ateşleyerek yaşamına son verdi. Bilinen hiçbir sorunu olmadığı öğrenilen Balgüç’ün cesedi, polis ve savcının olay yerindeki incelemesinin ardından otopsi için İzmir Adli Tıp Kurumu Morgu’na kaldırıldı.

Buradaki otopsinin ardından Balgüç’ün yakınları tarafından alınan cenazesi bugün son kez sahibi olduğu fabrikanın önüne getirilerek, tören düzenlendi. Burada dua okunup, helallik alınmasının ardından cenaze Koyundere Camisi’ne götürüldü. Burada öğle vakti kılınan namazın ardından Balgüç’ün cenazesi toprağa verilmek üzere İstanbul’a gönderildi. Cenazede Balgüç’ün yakınları ve çalışnaları gözyaşlarını tutamadı.